DEPREME ALIŞIR MI İNSAN?
-AYDIN-
Her sallanışta bir saniye daha fazla sürmemesi için endişeleniyoruz. İzmir’de, Kuşadası’nda, Söke’de ya da depremin sık yaşandığı diğer yerlerde.
Her defasında aynı korku, aynı telaş… Depreme alışılmıyor.
Salgın boyunca bu zor günlerde deprem olmasın diye dua ettik. İnsanlar evlerinden uzak, sokaklarda zor durumlarda kalmasınlar diye.
Deprem oldu. Hayatlarını kaybedenler, yaralılar, halen enkaz altında yaşam mücadelesi veren insanlar var.
Onların hayatlarını kurtarmaya çalışan arama kurtarma ekipleri, otellerini açan işletme sahipleri, yiyecek dağıtanlar, kendi bebeğinin sütünü paylaşmaya hazır anneler, tek yürek uzaklardan/yakınlardan gelen yüzlerce insan…
Korkudan tir tir titreyen enkaz altından çıkarılan bir kedi vardı dün gece. Gözlerindeki korkuyu, vücudunun tir tir titremesini unutmak mümkün mü? Ya da enkazın çevresinde insanları bulmaya çalışan köpekleri?
Hepimiz, tüm canlılar bu hayatı birlikte yaşıyoruz. Her doğal afet, her bir salgın tüm canlıları aynı şekilde etkiliyor.
Komşumuz Yunanistan da aynı süreçten geçiyor. Biz nasıl üzülüyorsak, onlar da aynı acıyı yaşıyorlar.
Nasıl ki Türkiye’de bu depremin İzmir’in hak ettiğini düşünenler varsa, dünyada da Türkiye’nin Azerbaycan’ın yanında olduğu için bu felaketin başına geldiğini düşünenler ve buna sevinenler var.
Dünyada “iyi insanlar” ve “kötü insanlar” var.
Dünyada “duyarlı insanlar” ve “duyarsız insanlar” var.
“Ölen biri kendi yakınım değil” diyerek en ufak bir üzüntü duymadan yaşayanlar var.
“Bencil insanlar” da var, “gönlü cömert insanlar” da var.
Kendi şehirlerinde bir deprem olduğunda, farklı şehirden birinin aykırı paylaşımına sinirlenip şimdi aynı paylaşımı yapanlar da var.
O kadar çok türevi, o kadar çok kombinasyonu var ki…
Brezilyalı yazar Paulo Coelho kurduğu vakıftan binlerce doları deprem bölgesine bağışlarken, bunun altında bir çıkar bulmaya çalışan zihniyetler de var.
Tüm kötüleri, tüm çürük zihinlerin yanında da umut olan, güzel kalpli insanlar hep var! İyi ki var.
Enkaz altındaki 15 yaşında kıza araba ile ulaşamayıp kurye motoruyla onu kurtarmaya gelen insanlar var, “Elimi tut abla, çok korkuyorum” dediğinde elini sımsıkı tutan Eda Hemşire var.
Gönüllü olarak çalıştığı sivil toplum kuruluşunda belediye hiç destek olmazken, deprem yerine araç tahsis eden bir gönüllü sayesinde İzmir’e gidebilen yardım melekleri var.
Deprem diye bir gerçek var. Bunu inkâr edip hayatları tehlikeye atma cüretinde bulunan onlarcası da var.
Var!
